هیرو

                          هیرو

       نام شهر خلخال در استان اردبیل تا سال 1358   هیرو آباد بوده است.

       هیرو؛ نام روستایی در بندر لنگه واقع در استان هرمزگان.

                هیرو؛ نام روستایی در بندر عباس واقع در استان هرمزگان.

       هیرو به معنی  مبارز ؛ دلاور ؛ قهرمان ؛ مجاهد ؛ گُرد ؛ یَل ؛ و پهلوان آمده است.

ودر زبان کُردی  به گُل  ختمی   هیرو میگویند.

       شاید این آبادی ها در گذشته های دور نشیمنگاه یلان و پهلوانان بوده است و یا در محیط این ابادیها گل  ختمی به صورت وحشی می روئیده است که چنین نامی را به این ابادیها گذاشته اند.

هیر و حور

         هیر و حور

       هیر؛ نام شهری در استان اردبیل می باشد.

       هیر؛ نام روستایی در شهر ایرانشهر استان سیستان و بلوچستان .

       هیر؛ نام روستایی در شهر قزوین  استان قزوین . و...

       واژه ی هیر به معنی  آتش میباشد که در پیشوند نام روحانیون زرتشتی «هیربد » آمده است و به معنی نگهبان آتش می باشد.

    احتمال اینکه در این روستا در گذشته های دور معبد یا آتشکده ای بوده که این نام را انتخاب کرده اند نیز وجود دارد.

       حور

       حور؛ نام روستایی در ویلکیج جنوبی شهر نمین استان اردبیل.

       حور؛ نام روستایی در شهر راور استان کرمان.

       حور؛ نام روستایی در شهر قلعه گنج استان کرمان.

       واژه ی حور و خور در اوستا به معنی درخشنده آمده است. که امروزه با پسوند

« شید » به معنی اشعه و گرما که روی هم  « خورشید » به معنی درخشنده ی گرما بخش می باشد.

احتمال اینکه در این روستا در گذشته های دور معبد یا آتشکده ای بوده که این نام را انتخاب کرده اند نیز وجود دارد.

روستای هوتن و هومن

               روستاهای هو تن و هو من

      هوتن : نام روستایی در خدا آفرین استان آذربایجان شرقی.

      هوتن : نام روستایی در شهر گنبد کاووس استان گلستان.

      هومن: نام روستایی درشهر بشاگرد استان هرمزگان.

      نام این آبادیها از دو واژه تشکیل شده است.

      1- هو : به معنی خوب که در واژه های  هویدا  به معنی خوب آشکار و  هوس «هووس» به معنی خواسته ی خوب،  در زبان فارسی امروزه نیز کار برد دارد.

      2-  پسوندهای تن ومن : تن کوچک شده ی « تان » و  من   کوچک شده ی « مان » هر دو به معنی جایگاه می باشد .

      بنا بر این نام این روستاها به معنی جایگاه خوب میباشد.

معنی پدر،مادر،دختر،پسر

          پدر، مادر، دختر، پسر

      پدر : در اوستا « پیتَر  و   پَتَر »  آّمده  ودر زبان امروزی به صورت  پدر تلفظ می شود. پیشوند  ( پی ، پَ ، پِ )  به معنی پاینده و نگهبان و ( تَر ، دَر ) پسوند فاعلی هستند.

      چون وظیفه ی پدر محافظت ونگهبانی از خانواده بوده است ، این نام را براو نهاده اند.

 (   در زبان انگلیسی father ) از همین ریشه است.  مرد از ریشه ی  « مَرِتَن » اوستایی است. مَرِتَن صفت است، به معنی مُردنی و درگذشتنی ، این واژه اغلب با واژه ی « گیهَ »به معنی جان و زندگی آمده است، « گیهَ مَرِتَن »  در اوستا همان است که در زبان پهلوی « گیو مَرد » ودر زبان فعلی   کیومرس   تلفظ می شود،  که  به معنی   زنده ی  فانی و در گذشتنی میباشد.

      در باور ایرانیان باستان   کیومرس  جد اقوام آریائیها میباشد.

      مادر: در زبان اوستایی و سنسکریت « ماتَری » و امروزه به صورت  مادر تلفظ می شود. که به معنی پرورش دهنده وپدید آورنده میباشد.

      در زبان انگلیسی (mother) از همین ریشه است.

      زن از زادن است و زندگی نیز از زن میباشد. زن در اوستا و زبان سنسکریت به لقب

( ریتهَ سیهَ بانو ) یا  ( اَشهَ بانو ) به معنی دارنده ی فروغ وراستی ورسایی آمده است. که امروزه به صورت  بانو   به معنی فروغ و روشنایی برای زنان بکار می رود.

      در ایران باستان ، به جای ( خانم و آقا ) که از ریشه ی مغولی است، به زن « مهربانو » می گفتند، یعنی کسی که مهر خلق میکند. وبه مرد مهربان می گفتند. یعنی نگهبان مهر.

      دختر:در اوستا به صورت  « دوغذَر » ودر زبان امروزی دختر تلفظ می شود.

این واژه به معنی دوشیدن ودوختن می باشد. و چون در جوامع اولیه دوشیدن شیر حیوانات اهلی به عهده ی دختران بوده این نام را انتخاب کرده اند. پس واژه ی  دوغذر به معنی دوشنده است.

      در زبان انگلیسی ( daughter) که ریشه در همین واژه دارد.

      در زبان اوستایی و سنسکریت خواهر را  « سواسری » به معنی وجود مقدس و

خیرخواه نامیده اند.

      در زبان انگلیسی  (sister) از ریشه ی همین واژه است.

      پسر: در جوامع اولیه وقتی پدر خانواده به شکار می رفت و خسته برمی گشت، دریدن وکندن پوست حیوان شکار شده به عهده ی پسر خانواده بود، به همین خاطر

«پوست در » می گفتند، که امروزه به صورت پسر تلفظ می شود.

      برادر: در اوستا به صورت « براتَر » که پیشوند آن « بَر » به معنی بردن و حمل کردن وقسمت دوم پسوند فاعلی است، و چون در جوامع اولیه کار برادر حمل بار وکارهای سنگین بود ، این نام را براو نهاده اند.

      در زبان انگلیسی (brother ) ریشه در همین واژه دارد.